By Saksith Saiyasombut

Last week, we have reported on a report by the National Economic and Social Development Board (NESDB) that suggests that “Facebook partly causes teen pregnancies“. While this assertion is still totally laughable, I grew somehow skeptical about the English language article the previous post was based on.

Upon further study of the original report titled “Social Situation and Outlook 2011″ (original title: “ภาวะสังคมไทยไตรมาสสี่ และภาพรวมปี 2554″, PDF here) – there were a few discrepancies that might suggest that some lazy journalism was at work here and the NESDB might not sound completely ridiculous.

For example there was that last sentence here…

The public health survey in 2010 indicated that out of 760,000 babies born, 411,000 had died. The NESDB said that the figure shows that a number of mothers decided to have abortion.

NESDB: Facebook partly cause of teen pregnancies“, National News Bureau of Thailand , February 28, 2012

Over a half of the babies born have died within that year? Not really – according to UNICEF, Thailand just has an infant mortality rate of 1,1 per cent. Also, a look into the report reveals on page 15 that of the precisely 766,370 babies that were born that year, 105,487 of these pregnancies were carried out by mothers aged 20 years (13.76 per cent) – higher than the Asian average.

So, where does this monumental screw-up come from? Well, the same page indicates that  411,311 people of ALL ages have died in 2010. Simply put, that ‘reporter’ – deliberately or not – has taken the total grand mortality figure and wrote this as the infant mortality rate!

But does the NESDB report differs from the negative press coverage on the notion whether or not Facebook is partly to be blamed for teen pregnancies? Let’s take a look – in the chapter “The number of revealing, inappropriate pictures in the online community is increasing, including children and youths” (“การเผยแพร่ภาพไม่่เหมาะสมในสังคมออนไลน์มี จํานวนเพ่ิมขึ้นและเป็นกรณีเด็กและเยาวชน มากขึ้น”) it says:

ทั้งนี้ ในภาวะที่มีการขยายตัวของเครือข่ายทาง สังคมในโลกออนไลน์เช่น Facebook (…) มีผู้ใช้ เพ่ิมข้ึนอย่างรวดเร็ว โดยในปี 2554 เพิ่มข้ึนจากปี 2553 ถึงร้อยละ 96.3 โดย กลุ่มเยาวชนช่วงอายุ 18-24 ปีเป็นกลุ่มผู้ใช้ Facebook ท่ีใหญ่ที่สุดคิดเป็นสัดส่วนเกือบร้อยละ40ของผู้ใช้ท้ังหมด

And thus, with the presence of expanding online communities like Facebook (…) which has user base is rapidly growing at a rate of 96.3 per cent between 2010 and 2011. The biggest group of Facebook users are the youths between 18-24 years of age, which counts for 40 per cent of all users.

ปัญหาการใช้เทคโนโลยีไปในทางที่ผิดนั้นมีผลกระทบต่อเน่ืองตามมาต่อ (…) ชีวิตเด็กและเยาวชนมากมาย เช่น ก่อให้เกิด อาชญากรรม การล่อลวง ละเมิดทางเพศ การแสวงหาผลประโยชน์ทางเพศจากเด็กและเยาวชน และการต้ังครรภ์ก่อนวัยอันควร นำไปสู่ปัญหาการทำแท้ง (…) ซึึ่่งปััจจุุบัันมีีมากขึ้นต่อเน่ืองและกลุ่มเด็กวัยรุ่นรวมถึงเยาวชนมักเกิดพฤติกรรมเลียนแบบและซึมซับในสิ่งท่่ีเห็นซ้ําๆ

The problem of  the wrong usage of such technology has several consequences on the (…) life of children and youths, which could cause crime, fraud, sexual abuse, sexual exploitation of children and youth, and unwanted underage pregnancies, which lead to abortion (…) a problem that has increased in the present. Groups from teenagers to youths might imitate what they have seen over and over again.

ภาวะสังคมไทยไตรมาสสี่ และภาพรวมปี 2554“, NESDB, pp. 13-14 – translation by me

So, essentially they say Facebook might be a cause among many for teen pregnancies – if used improperly. While the authors of the report do not put the blame entirely on the social media network, they are concerned about the rapid speed where young people can share stuff online with each other and also that youths are easily enticed to do what their peers are doing or whatever the mass media is broadcasting.

However, the tone of the report is not as dogmatic as I initially thought – it even offers some  sensible advice (and by that I do not mean “playing football”)

วัยรุ่นไทยมีเพศสัมพันธ์เร็วขึ้น สาเหตุมาจากเด็ก ได้รับสิ่งยั่วยุ ไม่ว่าจะเป็นการแต่งตัว การเลียนแบบ การใช้สื่ออินเทอร์เน็ต เกมออนไลน์ ภาพยนตร์ นิตยสารท่ีย่ัวยุทางเพศทําให้เกิดแรง กระตุ้นอยากมีเพศสัมพันธ์ ซ่ึงจะนําไปสู่การตั้งครรภ์ โดยไม่พึงประสงค์และการทําแท้ง

Thai youths have increasingly more sexual intercourse, because of enticement. Whether it’s by fashion, imitation, the internet, online games, movies, glossy magazines that causes sexual tension [or arousal?], fueling the urge to have sexual intercourse, which may result in unwanted teen pregnancies and abortions.

แนวทางการป้องกัน – Guidelines

วัยรุ่นควรได้รับการอบรมและฝึกให้มีทักษะในการปฏิเสธในสถานการณ์ต่างๆ (…) การศึกษาพบว่าสถานที่ ที่นักเรียนระดับมัธยม ศึกษาปีท่ี2 มีเพศสัมพันธ์ครั้งแรก อันดับแรกร้อยละ 71.1 คือบ้านเพื่อน/บ้านตนเอง (สํานักระบาดวิทยา 2552) เทศกาลต่างๆ โดยเฉพาะเทศกาลวันแห่งความรัก เป็นจุดเริ่มต้นสําคัญอันดับหนึ่งท่ีทําให้วัยรุ่นมีพฤติกรรมชิงสุกก่อนห่าม ร้อยละ 47 (รู้ใจวัย รุ่นไทย: สื่อรักวาเลนไทน์ 2554)

Teenagers should taught to able to say ‘no’ in various situations. (…) Studies have found out that the most preferred place for Matayom 2 students [about 13-14 years old] to have sex for the first time is the friend’s or his/her own home with 71.1 per cent (Source: สํานักระบาดวิทยา 2552) and special occasions, especially on Valentine’s Day are an important day for 47 per cent of the teenagers to have ‘premature behavior’ [?] (Source: รู้ใจวัย รุ่นไทย: สื่อรักวาเลนไทน์ 2554)

ระดับครอบครัว/ชุมชน พ่อ-แม่ ต้องมีมุมมองเชิงบวกในเร่ืองเพศ เปิดใจรับฟังปัญหา ให้ความเอาใจใส่ ดูแลและให้ความร้กความอบอุ่น แนะนําและสอนให้รู้ถึงข้อดี/ข้อเสียของการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร ร่วมกันมีส่วนร่วมในการพัฒนาและบ่มเพาะวุฒิภาวะให้กับเด็กและเยาวชน

Families, communities, parents have to have a positive perspective regards to gender, be open to listen to their problems, give support, warmth and reassurance, inform about the pros and cons of sex, in order to [help] develop and advance the children and youths.

ภาวะสังคมไทยไตรมาสสี่ และภาพรวมปี 2554“, NESDB, p. 15 – translation by me

However, I see a few problems here. First off, as it has been previously often mentioned here on Siam Voices, Thailand has a fundamental problem with sexual education and a fundamental lack to acknowledge sexuality as normal. With that in mind, it is doubtful whether or not on a grander (the society, the community) or on a smaller (the family, the parents) scale anyone could give sensible advice to a young person during the terribly exciting and excitingly terrible life period of puberty.

And second, one of the pieces of advice above suggests kids should stand up for themselves and say ‘no’ sometimes. Again, given the sorry state of our education system (see Kaewmala’s brilliant series of posts on this here, here and here), how can you be taught to take care of yourself and to be a critically-thinking individual, when everything in else in school you are being taught is to follow suit?

Saksith Saiyasombut is a Thai blogger and journalist currently based in Hamburg, Germany. He can be followed on Twitter @Saksith and also on his public Facebook page here.


Subscribe to Asian Correspondent

Receive our weekly round-up of the most important stories in Asia

We will never give away, trade or sell your email address. You can unsubscribe at any time.