By Saksith Saiyasombut

A recent survey has found that the Thai youth is increasingly abusing drugs, cigarettes and alcohol as early as about 15 (although one Thai news outlet has horrendously ‘misinterpreted’ the numbers). The pollsters have cited “studying difficulties, family issues and financial problems” as causes for young people to turn to narcotics and other stimulants.

A certain group of people in this country though would name different causes for this: moral decay by neglecting true Thai cultural values. Yes, in order to combat the ever-reaching foreign influences, the Thai cultural heralds advise the return to true Thai values and the Ministry of Culture has recently published an article how Thai parents should raise their Thai children in order that the new generation that appreciates the traditional Thai values – and it’s quite exhaustive…

ผู้เขียนจึงประสงค์ที่จะให้คุณพ่อคุณแม่ยุคใหม่ได้รู้จักการปลูกฝังให้ลูกมีผลลัพธ์ที่ได้มาจากการให้ลูกๆ มีวัฒนธรรม หรือเรียกอีกนัยหนึ่งว่า การพัฒนาการทางวัฒนธรรมให้กับลูกๆ ของเราซึ่งเป็นเด็กไทย เขาจะต้องเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ในวันข้างหน้า จะต้องเป็นผู้ที่สืบทอดวัฒนธรรมให้คงอยู่สืบต่อไป แม้จะมีพัฒนาการให้แปลกใหม่หรือทันสมัย ก็ให้เป็นไปตามกาลเวลาหรือให้เป็นไปในแบบของความร่วมสมัย (Contemporary Culture)

Thus, I see the need to introduce the parents of a new age to the disciplines of raising a child with culture in mind or as it can be also called: “Cultural development for our children,” which are our Thai children, who will become adults in the future. They will continue passing on the culture heritage. Although there will be new, strange or contemporary developments, it has to be uphold in its era. (Contemporary Culture)

วิธีการง่ายๆ โดยเริ่มต้นตั้งแต่ลูกอยู่ในวัย ๓-๔ ขวบ ให้หัดร้องรำทำเพลงแบบไทยๆ เช่น สอนให้รำวง ให้ดูสมุดภาพนาฏศิลป์ไทย ให้ฟังเพลงไทย ใส่เสื้อผ้าลายดอกคอกลม ให้ดูการแสดงที่เกี่ยวกับศิลปะไทยบ่อยๆ หรือเป็นภาพการแสดงดนตรีพื้นบ้านทั้ง ๔ ภูมิภาคของไทย ซึ่งปัจจุบันมีขายตามแผงอยู่กลาดเกลื่อน (แต่ต้องเลือกที่เหมาะสมกับวัยของเขา)

Easy steps start when the child is 3-4 years old: practicing singing and dancing to Thai songs like teaching Thai dancing, looking at Thai picture books depicting dancing art, listening to Thai music, wearing a flower pattern shirt with round neck, watching Thai art performances often or watching instrumental folk music performances from all four Thai regions, which nowadays are widely available for purchase (but [parents] have to choose the ones which are age-appropriate)

พออายุได้ ๖-๗ ขวบ ให้เขามีโอกาสเล่นดนตรีไทยอย่างน้อยก็เป่าขลุ่ยได้ ตีระนาดได้ ตีขิมได้ พาไปฟังเพลงและไปดูการแสดงดนตรีไทย นำแผ่นวีซีดีการแสดงดนตรีไทยมาให้ดูบ่อยๆ จนชินทำนองเพลง และคอยให้กำลังใจพาไปสมัครเรียน ให้ครูมาสอน ส่งเสริมให้รักดนตรีไทยในวันหยุดพาไปทำบุญที่วัด หรือวันสำคัญทางศาสนาพาลูกไปวัดนำข้าวปลาอาหารไปถวายพระ หัดให้เด็กพับดอกบัว หัดให้เด็กกำดอกไม้ให้เป็น สอนให้รู้ว่า ธูป เทียน เอาไว้ใช้ทำอะไรสอนให้ลูกถวายของพระ (ประเคน) สอนให้ลูกกราบพระเป็น [...] สอนให้ลูกรู้จักไหว้พ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย ครู อาจารย์ พาลูกไปงานประเพณี ไปให้เคารพบรรพบุรุษแบบของทางจีน ที่เรียกว่า เช็งเม้ง ของไทยก็ไปทำบุญกระดูก บังสุกุลกระดูกในวันตรุษสงกรานต์

When they have reached ages 6-7 they should play Thai instruments, at least the khlui, ranat and khim, accompany them to performances of Thai instrumental music, show them VCDs of such performances very often until they are familiar with the sound, and encourage to sign up for classes [and/or] hire a teacher. Stimulate their love for Thai instrumental music, accompany them to make merit at the temple on holidays or on important religious days, bring them to a temple, offering food to monks, practice folding a lotus, bundling flowers, learn to to use an incense stick and candle, learn how make offerings to the monk, to worship the monk [...], teach them how to greet the parents, grandparents and teachers, let them pay respect the ancestors in the Chinese ritual of Qingming or the Thai equivalent is the worship of the ancestors’ remains during Songkran. (!!!)

พออายุได้ ๘-๑๐ ขวบ พาไปวัดสำคัญๆ ในตัวจังหวัด ในตัวอำเภอ หรือในเมืองใหญ่ๆ ให้รู้จักโบราณสถาน เช่น รู้จักพระอุโบสถ รู้จักใบเสมารอบๆ พระอุโบสถ รู้จักช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ คันทวย รู้จักเจดีย์ พระบรมธาตุเจดีย์ พระบรมสารีริกธาตุเจดีย์ พาไปดูยักษ์วัดโพธิ์ ยักษ์วัดแจ้ง พาไปดูฤๅษีดัดตนวัดโพธิ์ให้เป็นสมาชิกชมรมภาษาไทยในโรงเรียน ชมรมดนตรีไทย ชมรมนาฏศิลป์ไทย

During ages 8-10, show them the most important temples in the province, in the district or in the big cities, historical sites, get to know the ordination hall (Phra Ubosot), its border stones (Bai sema), the chofah, the bai raka and the hang hongse and the kan tauy, the chedi, the [chedis with the relics of Buddha or famous Buddhist monks], the giant figures of Wat Pho and Wat Arun (…), sign them up for  Thai language club in school, Thai music club and Thai dancing club.

พออายุได้ ๑๑-๑๕ ขวบ พาลูกๆ ไปดูภายในพระอุโบสถ ให้เห็นภาพจิตรกรรมฝาผนัง คุยให้ลูกเข้าใจภาพพุทธประวัติ พระประธาน พระอุโบสถ ภาพแกะสลักบานประตู ภาพประดับมุก (…) พาลูกไปดูหนังไทยเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ดนตรี นาฏศิลป์ ส่งเสริมให้ลูกใช้เวทีแสดงดนตรีไทย นาฏศิลป์ ประกวดแข่งขันดนตรี นาฏศิลป์ หรือแม้แต่การใช้เวทีประกวดมารยาทไทย หาโอกาสให้ลูกได้เป็นตัวแทนวันแม่ วันพ่อแห่งชาติ หรือเป็นตัวแทนไหว้ครู (…) ส่งเสริมให้ลูกได้บรรพชาเป็นสามเณร ลูกสาวให้ปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ หรือบางครั้งให้ไปเรียนทำอาหาร หรือช่วยพ่อแม่ทำกับข้าว ทอดไข่ หุงข้าว (หม้อไฟฟ้า) ทำขนม จัดโต๊ะอาหาร ตำน้ำพริก ไปจ่ายกับข้าวกับคุณพ่อคุณแม่ (…) รู้จักการหั่นผัก ปอกเปลือกผลไม้ สอนให้รู้จักพืชสมุนไพร ล้างจานข้าว เก็บกวาดบ้าน ถูบ้าน ซักเสื้อผ้าของตนเอง หัดรีดผ้า สอนให้ลูกพูดจาให้ไพเราะ (…) ใช้ภาษาให้ถูก (…) พูดให้มีหางเสียงการคุยโทรศัพท์กับเพื่อนหรือบุคคลอื่นๆ (…)

When 11-15 years old, show them the ordination hall, the religious paintings inside, explain them the history of Buddhism, the positions of the Buddha, the ordination, the door carvings, the marquetry (…) bring them to showings of movies about Thai history, traditional music and dance, encourage them to perform Thai traditional music and dance on stage and in competition or even just in Thai etiquette competition. Find a way for your child to be a representative on Mother’s Day [the Queen's birthday], Father’s Day [the King's birthday], Teacher’s Day (…) encourage your son to be a novice monk, your daughter to take up meditation or sometimes cooking classes or help the parents with cooking, fry eggs and cook rice (with an electric rice cooker), bake sweets, make the tables, make chili paste, buying groceries with the parents, knowing to cut vegetables, peel fruits, mix herbs, cleaning the plates and the home, wash and iron your own clothes, teach them to speak politely and correctly, always “khrap” or “kha” [polite particles at the end of sentences] during phone calls (…)

พออายุได้ ๑๖-๑๘ สอนลูกชายให้เป็นสุภาพบุรุษสอนลูกสาวให้เป็นสุภาพสตรี สอนให้รู้จักการแต่งกายแบบไทย สอนให้รู้จักการเลือกแบบสีเสื้อผ้า ให้ใช้ผ้าลายไทยในหลายๆ โอกาส พาลูกไปงานของญาติพี่น้อง ให้รู้จักพี่ป้า น้า อา สอนให้รู้จักการรักนวลสงวนตัวสำหรับลูกสาวสอนให้ลูกชายรู้จักให้เกียรติสตรี สอนให้รู้จักเลือกคบเพื่อน สอนให้ลูกเป็นคนมีจิตสาธารณะ รู้จักให้ มีความเอื้ออาทรต่อผู้อื่น รู้จักความมีเมตตา สุภาพต่อบุคคลอื่น และแม้แต่สัตว์เลี้ยงต่างๆ

When they have reached the ages 16-18, teach your children to behave politely, how to dress in a Thai way, how to choose style and color, to use Thai patterns and motives often, bring them to festivities of relatives, to get to know the aunts and uncles, teach your daughter to “value their body” [=not to randomly let boys come close], teach your son to respect towards girls, how to choose their friends, to behave socially, be compassionate and other living animals.

หากคุณพ่อคุณแม่ สามารถทำอย่างที่ผู้เขียนอ้างถึงไว้ว่า เลี้ยงลูกอย่างไรให้มีวัฒนธรรม บทความนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ซึ่งหากจะพรรณนาให้ครบถ้วนกระบวนความคงเขียนสาธยายได้มากมายจนอ่านไม่รู้จักจบสิ้น จึงฝากเป็นอนุสติให้ได้คิดเท่านั้นว่า“วัฒนธรรมไทย ถ้าหากคนไทยไม่ปฏิบัติ ไม่สืบทอดแล้วใครจะทำให้วัฒนธรรมไทยอยู่คู่กับชาติไทยได้ถ้าไม่ใช่คุณ”

This is just one of many guidelines parents should follow to raise a child with culture in mind. In order to write the full version, it would find no end. With this in mind, I want the readers to think about Thai culture, if no one spares a single thought on it, who will keep a Thai culture that fits this country, if not you!

เลี้ยงลูกอย่างไรให้มีวัฒนธรรม“, Thai Ministry of Culture, August 11, 2011, translation by me

Now, where do we begin? First off, this is quite a meticulous list of things to teach a child and I’m not sure if the parents know all of it. Second, the suggestions of what to do at what age are somewhat strange: why teaching them about good behavior when they are already almost 15, for example? Third, there’s a heavy emphasis on Buddhist traditions – what about those Thais of different belief?

The fundamental problem of these Thai cultural heralds is the understanding of culture(s) and their approach about teaching these. As seen in the topless Songkran dancer brouhaha earlier this year or the ‘crackdown’ on planking, the knee-jerk reactions to everything that does not fit a concept of ‘Thai history’ and ‘Thai culture’ that has been constructed just within the last century show the failure to accept the co-existence of several cultures and sub-cultures, no matter how alien and weird they are. At the very least, they may be tolerated as long as the prime ‘culture’ taught in school and promoted by institutions like the ministry of culture reigns over those. In the very end though, culture can be taught – but not directed!

Saksith Saiyasombut is a Thai blogger and journalist currently based in Bangkok, Thailand. He can be followed on Twitter @Saksith and now also on his public Facebook page here.